Veense Oldtimer Club

Oldtimers en meer !

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Ingezonden

verzopen Bugatti

Nederlander biedt 230.000 euro voor verzopen Bugatti

PARIJS - Op de Parijse Retromobile-beurs heeft de Bugatti Brescia, die ruim 70 jaar op de bodem van het Lago Maggiore heeft gelegen, het recordbedrag van 230.000 euro opgebracht. De geschatte waarde was 70.000 euro.

Het was een nogal emotionele gebeurtenis, daar het geheel een tragische aanleiding had. De 22-jarige Zwitserse student Damiano Tamagni kwam in 2008 om het leven toen hij tijdens de carnavalsnacht in Locarno zonder aanleiding in elkaar werd geslagen door drie jongens.

Zijn vader Maurizio besloot een stichting tegen zinloos geweld (damianotamagni.ch) in het leven te roepen en deze te financieren met de opbrengst van een in de jaren dertig in het meer gedumpte Bugatti, een object waar hij en zijn zoon Damiano als amateurduikers regelmatig naar doken. In juli 2009 is de auto op het droge gehaald. De familie was op de veiling aanwezig, zowel blij als zichtbaar ontroerd.

Nederlandse Bugatti-verzamelaar

De nieuwe eigenaar is de Nederlandse Bugatti-kenner en -collectioneur Jaap Braam Ruben, die de Bugatti zoals hij nu is - dus niet-gerestaureerd - zal tentoonstellen in een nieuw automuseum in de VS.

Het is weliswaar geen heel bijzondere Bugatti ¿ het gaat om een Brescia Type 27 uit 1925 ¿ maar door het verhaal erachter en de manier waarop de natuur de auto heeft gevormd, zagen velen, inclusief Bugatti-kenners, het liefst dat de auto ongerestaureerd zou blijven. Ook kunstliefhebbers, die eveneens aanwezig waren in Parijs. Er gaan zelfs geruchten dat de auto in maart naar de Tefaf in Maastricht gaat.

Belastingprobleem

De wagen werd in 1925 nieuw gekocht door een Franse architect. Enkele jaren later verhuisde deze met de auto naar Zwitserland, echter zonder aan de daarvoor noodzakelijke belastingen te voldoen. De eigenaar liet de Bugatti achter bij een hotel in Tessin waar de hoteleigenaren, bang voor de overheid en de kosten voor de bolide, hem in 1937 in het meer dumpten. Daar bleef hij sindsdien staan, op 57 meter diepte. (Carros.nl)

media_xl_99531

 

Kerstgroet 2010

doel_2010-2

 

Jaarevenement 2009

 

Jaarevenement 2009

Het jaarevenement 2009 is weer gestart,  op de verzamelplaats te Ochten was het weer oldtimerdag. De wagens kwamen de een na de ander binnen gereden en het was weer genieten van al die grommende en glimmende stukjes historie, niet alleen de wagens maar ook de trotse eigenaren. Ik heb het niet precies geteld hoeveel of er meereden maar er waren er wel meer dan het jaar daarvoor. Na het uitwisselen van nieuwtjes en verschillende wagens te hebben bewonderd, lunchpakketten en routeboekje met schild in ontvangst te hebben genomen  als ook de raadgevingen van Mario konden wij starten.

Links af richting Pottum door smalle straatjes over dijkjes en bruggen naast de Linge, maar tussen dit alles natuurlijk ook de vragen die ingevuld moesten worden. En dan blijkt maar weer dat ondanks leeftijd en rijervaring je er ook weer intuint met de verkeersborden, verboden in te rijden O.K. maar dan een bord die je niet kent en dan maar een naam geeft.(blijkt het niet te bestaan). De vraag over het engelse kilt of rokje was overduidelijk, daar ikzelf schotse ruit aanhad was er maar een mogelijkheid en dat was Schotse Kilt en geen Engels. Nooit geweten dat Rally een Frans automerk was, opgezocht het waren twee type`s de AC6 en de C6F gebouwd van af 1928 tot 1932 daarna niet meer gemaakt.  Maar dat mag de pet niet drukken de omgeving mooi het weer goed, en zo gaat de rit verder richting Buren

Voor ons na dat we de viersprong waren overgestoken doemde de skyline van Buren voor ons op, De gerestaureerde wallen met daar op de karakteristieke oude huizen van het stadje. Na de auto voor de Peperstraat te hebben geparkeerd zijn we erdoor gewandeld wat winkeltjes bekeken en genoten van de gezellige straatjes. Het is niet groot, maar door de oude sfeer van de huizen en aankleding en ondanks de vroege tijd die we daar waren  kwam het heel gezellig over.

En dan verder via de Kornedijk, Lingedijk richting Marienwaard, de sfeer zit er goed in wanneer we over de Appeldijk rijden, de uitzetter heeft gelijk wanneer hij ons erop attent maakt dat deze dijk zijn naam eer aan doet. De vele bomen langs de dijk vol met appels en de boomgaarden ernaast het was een genot om daar te rijden en dat alles te zien. En zo belanden we op de Notenlaan  met hetzelfde aanblik boom na boom vol met noten,  met hier en daar een bord met het verzoek de noten alleen op te rapen en niet te knuppelen zo als we dat in onze jeugd veel hebben gedaan.  En zo reden we verder richting Fort Asperen.

Aangekomen bij de sluizen van Asperen en richting Fort gereden de parkeerplaats opgezocht waar al enige wagens  ons voor  waren gegaan. Na een wandeling bij het Fort, ons gelaafd  aan de cappuccino en broodjes  en wat bijgekletst over de eerste vereden kilometers van deze rit, naar het parkeerterrein de auto opgehaald en de rit gaan vervolgen. Terug over de sluisjes richting Gellicum moest er nog een groot  geheim van de Suzuki Alto opgelost worden  de hoogte van de wegenbelasting, meer of minder dan 15 Euro per drie maanden????  En ik wist het natuurlijk niet, maar gelukkig waren er die het toch goed raden 13 Euro.
Ook kwam de vraag waar we op dat moment in welke gemeente we reden, je begrijpt het natuurlijk wel wij reden niet maar stonden stil. Gemeen hè. Na deze hersenkronkels te hebben opgelost ging het verder (fout) , jullie begrijpen het wel Lingedijk wordt Molendijk en wordt dan Molendijk. In dat half uur hebben we heel wat dijken gezien, maar steeds dezelfde, nooit geweten dat je tijdens de rit ook in een file terecht kon komen maar bij het punt Lingedijk/Molendijk gebeurde dat toch.

Op richting Enspijk was het raak, voor de tweede keer de ophanging van de demper gebroken. Een rustige plek opgezocht en aan het repareren, natuurlijk niet gewacht op een beetje afkoeling van de demper dus u begrijpt het wel (heet). GertJan had ons al zien staan langs de kant van de weg, en kwam kijken of hij kon helpen maar dat was niet nodig ik had de spullen om te maken al bevestigd dus dat viel mee. Klaar met de reparatie vervolgden wij onze weg naar Zoelen, via Kapel Avezaat en Buren. Aangekomen in Soelen en in de rij gestaan bij het kasteel voor het maken van een foto, was het wachten waard. Na het maken van de foto en het nuttigen van een lekkere koek zijn we verder gereden richting ons eindpunt de Kivietsmeent via Ingen en Lienden. Het mooie straatje de Bontemorgen hebben we eer aangedaan door er op gepaste wijze door te rijden, dus heel langzaam.

Aangekomen op de Kivietsmeent en met anderen ervaringen uitgewisseld, waren ze allemaal heel positief over de rit. Zelfs leden uit de regio waar we hadden gereden loofden de uitzetter met de woorden” wij komen uit deze regio maar hebben nu plekjes gezien die wij zelfs niet kenden” . Mario je heb jezelf weer overtroffen met deze rit, wij allen waren uitermate verrast en hebben met volle teugen genoten.
Ook het warme en koude buffet was geslaagd, en werd er lekker van gesmuld, overal tevreden gezichten en grote verhalen. De gehele entourage eromheen d.w.z. de verzorging onderweg, lunchpakket en de strikvragen onderweg maakte het tot een , wat de jeugd zal zeggen “ een Vet evenement” we zijn benieuwd wat het volgend jaar zal brengen
De prijswinnaars van de vragen zijn: 3e prijs  Eus en Petra.Calle, 2e prijs Roel en Corrie Ravenhorst en de 1e prijs Leo en Pietje Groeneweg

 

Noodweer

Noodweer 21 juli 2009

image

EINDHOVEN - Extreem hevige regenval, blikseminslagen en hagel hebben dinsdagavond voor overlast en waterschade gezorgd in Zuidoost-Brabant. In de hele regio kwamen meldingen binnen van afgewaaide takken, ontwortelde bomen en ondergelopen straten.

Ook raakte een aantal woningen zwaar beschadigd. Bij een ongeluk op de Oirschotsedijk in Eindhoven belandde een automobilist in de sloot, toen hij probeerde een omgewaaide boom op de weg te ontwijken. De man moest door de brandweer worden bevrijd.

 

Hunnebedrit 2009

Hunebedrit Drente 05-06-2009

Het is zover, we gaan naar Drente. Het is alweer een paar jaar geleden dat de VOC een zeer geslaagde rit heeft gemaakt van een paar dagen naar Luxemburg
Nu is het oog gevallen op de Provincie Drente, de keus is daarbij gevallen op het plaatsje Witteveen iedereen weet natuurlijk gelijk waar het licht. Vlakbij Balinge en Zweelo en niet te vergeten Wezuperbrug, dus voor de deelnemers gesneden koek

De start zoals gewoonlijk op het parkeerterrein Kievitsmeent, om tien uur volgens afspraak stonden daar de opgepoetste wagens zoals MG, Fiat, Triumps en VW`s en nog vele andere te schitteren in een schraal ochtend zonnetje. En na de laatste raadgevingen van Mario vol goede moed op weg richting schaarsbergen , Rozendaal en via de Steeg naar Doetinchem. Onze eerste rustplaats, na bij de kerk alle wagens te hebben geparkeerd, de nodige verkenningen uitgevoerd in het stadje Doesburg. En niet te vergeten de culinaire geneugtes te hebben uitgeprobeerd.

Na de pauze op naar de volgende stop, richting Doetinchem, Steenderen, Baak, Vorden, naar de Holterberg. Natuurlijk als eerste met Arie uit Doetinchem vertrokken en na een mooie rit aangekomen op de Holterberg. Iedereen die de film een brug te ver heeft gezien had het al kunnen vermoeden, het was nu een parkeerplaats te ver en stonden we op het parkeerterrein aan de N35. Daar op de colonne gewacht en dan op naar Ommen

In Ommen aangekomen werd de colonne netjes naast elkaar op het grasveld bij de markt neergezet, om daarna de binnen stad van Ommen onveilig te maken. Het weer werd een beetje nat, hier en daar een klein buitje regen, je kon dan zien dat er toch ook oldtimers waren die niet geheel waterdicht zijn . Hier kwam bij mij gelijk een oud versje op van “ onder moeders paraplu” maar Arie en Mario hadden zoals altijd ook hier een oplossing voor.

Nadat men een overval op de plaatselijke snackbar aan de markt had gepleegd, werd de aftocht geblazen, en ging men gezamenlijk weer op pad richting Witteveen

Op weg via Hoogeveen, Alteveer waar Hans natuurlijk weer direct opviel bij de verkeerskontrolle, moest er geblazen worden. Na dit incident reden we weer verder via Hollandscheveld, Noordscheschut, Nieuweoord waar we linksaf richting Westerbork reden, dan door Nieuw Ballinge waar we het geluk hadden om het kleine bordje Witteveen te ontdekken zodat we dan eindelijk in Witteveen lekker verkeerd reden , en na enig gezoek en met behulp van Mario het hotel werd gevonden. Na aankomst en een beetje te zijn gefatsoeneerd naar beneden gegaan waar de grote meerderheid van de invasietroepen uit Veenendaal en omstreken zat uit te rusten voordat zij zich op het Diner zouden storten. Je kon duidelijk zien dat ze een beetje aangeslagen waren door de lange rit, het onderweg shoppen en eten op de rust plaatsen, dat vergt toch wel wat energie.

Na een verkwikkende nachtrust en een stevig ontbijt zijn we klaar voor de aanval op Bourtange, maar eerst een verkenning in Orvelte. Een oud Drents dorp als museum ingericht en geheel auto vrij, veel voor vrouwelijke geslacht leuke winkeltjes en terrasjes waar al gouw koffie met warme wafels en bosbessen wordt genuttigd .

Veel bekijks op de Brink waar onze oldtimers waren gestald, ook hier trokken de Veense troepen veel bekijks.

Terwijl andere de daar uitgestalde oldtimers stonden te bewonderen waren de bestuurders van deze voertuigen in wat anders geïnteresseerd en lieten zich in een huifkar lekker rond rijden. Na twee uur vetoeven in Orvelte, werd het tijd om weer op te stappen en de rit verder te gaan in de richting van Drouwen.

In Drouwen aangekomen, en een goede parkeerplek gevonden op het in feite te kleine parkeerplaats op zoek naar de restanten van het Bekertrechter volk wat in het verleden veel heeft lopen sjouwen met grote en hele grote stenen, en daarmee hun stempel heeft weten te drukken op Drente. We hebben ze gevonden die stenen, op elkaar gestapeld en zo geplaatst dat het voor hen waar deze stenen voor zijn bedoeld wel een tochtig plekje hadden uitgezocht

De Hunnebedden en naar verluid de grootste in Drente was imposant, dat deze mensen in die tijd met waarschijnlijk heel weinig middelen dan alleen hun spierkracht tot zulke prestaties wisten te komen, nu we hebben het Trechter volk op de foto staan petje af. Ook hebben wij ontdekt dat oude liefde niet roest, ook dat werd op de gevoelige plaat vastgelegd , of was dit een oud ritueel van het Bekervolk?.

Na het bewonderen van deze kunst van het Bekertrechter volk wordt het tijd voor de bestorming van Bourtange.

Er waren natuurlijk weer enige verwikkelingen, dit i.v.m. benzine tanken. Met vijf wagens de karige benzine pompen die er zijn opgezocht, en toen als een speer weer zorgen voor aansluiting bij de Colonne voor dat deze zonder ons Bourtange zou innemen. Via Stadskanaal, Vledderveen naar Bourtange , onze angst dat wij de inname van Bourtange zouden missen was een beetje voorbarig, bij de vesting aangekomen bleek dat de Colonne Veense oldtimers net aan de intocht was begonnen . Over smalle wegen en oude bruggen, waarbij ik op het midden van een ophaalbrug stond en over de rand naar het water keek mijzelf afvragend hoe diep het hier zou zijn.

Na de bestorming van de vesting alle wagens geparkeerd op het dorpsplein, dat ondanks enkele boze blikken omdat er normaal geen auto`s binnen in de vesting mogen komen. Ook werden de vesting wallen door de Veense bezetters grondig geïnspecteerd alvorens zich in het stadje te vertoeven. Dit was voor enige van ons een voorproefje van hun bestorming van Parijs Moskou Parijs volgende maand met hun Tracion, dat het net als hier maar een bestorming wordt zonder enige mankementen aan personeel en voertuigen mogen worden. Als of het voorons was voorbestemd werden we onthaald door een plaatselijke accordeon vereniging met als welkomst lied Auf wedersehen, dus heel toepasselijk. Na twee uur vertoeven in de vesting werd het langzamerhand weer tijd om richting Witteveen te gaan

 

Via Ter Apel, Mussel, Valtermond, Odoorn en Meppen kwamen we door een landschap erg vlak en wijds, ook voor ons moeilijk wat betreft oriëntatie punten te ontdekken waarmee je toch enig gevoel van richting kunt hebben. Wat dat betreft Heeft Mario dat dan meer als wij, dus daarvoor al petje af. Aangekomen in Witteveen ons even opgefrist en aan het diner gezet en natuurlijk even over het geheel nagepraat onder het genot van een drankje

Dan is het weer zover de teugtocht naar huis, overal komt er een eind aan dus ook aan deze tocht door mooi Drente. Op weg via de ons” bekende Plaatsjes” Ruiunerwold, meppel/Giethoorn, Zwaartsluis en nog vele andere mooie dorpen, Ook hebben we onderweg naar huis het nationale spel van Drente kunnen bewonderen het Klootschieten , dat wil zeggen twee dorpen tegen elkaar met een balletje over het fietspad gooien in een rechte lijn. Het schijnt er dan erg fanatiek aan toe te gaan . Later in Zwartsluis waren we de helft kwijt een gedeelte heeft daar z`n rust genomen terwijl de andere door zijn gereden naar Restaurant “ Ijselzicht” in Veesen aan de ijsel. Na een welverdiende rust en het nuttigen van een heerlijk soepje met wat warms op richting huis.

Het was voor mij persoonlijk een zeer bevredigend weekend veel gezien en gereden onder een gezellige sfeer en er was onder elkaar veel lol. Mario ondanks dat je deze rit hiervoor al drie maal had gereden, heb je ons weer eens goed verrast , wij hebben volop genoten en naar ik hoop ook de anderen en we zijn benieuwd naar volgend jaar. Ook de tracion vrienden nog veel sterkte toegewenst met hun rit naar Moskou volgende maand.

Dick

 
 


Pagina 1 van 6