Ingezonden
Oldtimerweekend 2011

Oldtimerweekend 2011

alfa2_720860d

Beste Leden, 

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet. Ja, je leest het goed, een Oldtimerweekend in mei 2011. Dit vanwege het grote succes van de voorgaande Weekenden in Drenthe en in Limburg én het feit dat we 2011 een feestelijk jaar beleven: de VOC bestaat dan immers 15 jaar. Op dit moment liggen er plannen klaar om het succes van de voorgaande weekenden in 2011 te prolongeren (evenaren is bijna niet meer mogelijk).

Dit keer hebben we onze pijlen gericht op het Noorden van het land, waarbij de uitvalsbasis ligt in de Noordoostpolder, t.w. Emmeloord. In het kort zijn de plannen, die voor jullie werden samengesteld door onze leden Joop en José van Veldhuizen, als volgt:

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet.

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet. We vertrekken op vrijdagochtend vanaf ons clubhuis binnendoor via een voor ons uitgezette route naar Apeldoorn voor een bezoek aan Paleis Het Loo, een rondleiding door de tuinen en een lunch in het Paleis. ’s Middags bezoeken we, na een rit van ca. 1½ uur, de Autofabriek van Burton Car Company, met een rondleiding door een van de eigenaren. Uiteraard genieten we hier ook van een heerlijk kopje koffie.

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet. Na dit bezoek gaan we richting Emmeloord. Daar hebben we onze huisvesting in een riant Van der Valk hotel. Mensen die de vrijdagochtend niet in de gelegenheid mee te gaan, kunnen aan het eind van de dag bij ons aansluiten. Op de vrijdagavond genieten we van een speciaal voor ons samengesteld 4 gangen menu.

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet. Op zaterdagochtend vertrekken we, na een heerlijk uitgebreid ontbijt naar Joure, waar we op visite gaan bij Jan Bruijn en Fransje Versloot en hun Galleria Style & Auto. Naast een rondleiding door dit knusse en kleinschalige museum staat ons, naast de koffie, ook nog een leuke verrassing te wachten.

 

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet. ’s Middag maken we een rit door de Weerribben, de plaats waar ons overbekende rotan en rietvlechtwerk vandaan komt. Aan het eind van de dag sluiten we ons bezoek aan deze streek af met een rondvaart door Giethoorn. Daarna gaan we weer naar ons hotel in Emmeloord waar we ’s avonds wederom genieten van een voor ons samengesteld 4 gangen menu.

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet. Voor de zondag staan er geen activiteiten op het programma. Ieder kan dit naar eigen inzicht invullen. We verwachten echter dat de meesten van ons, na een rustig ontbijt en een kopje koffie, deze dag zullen gebruiken om gezamenlijk, via een voor ons uitgezette binnendoor route, naar huis te keren.

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet. Ook kan men in de omgeving een toerrit maken om daarna naar keuze de thuisreis te aanvaarden of terug te keren naar het hotel om daar na een heerlijk diner van een goede nachtrust te genieten. Op maandag kan dan, al dan niet in groepsverband, de thuisreis worden gemaakt. Dit laatste diner en overnachting is echter niet in de prijs inbegrepen.

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet. De prijs voor dit weekend is momenteel nog een schatting. Zoals je van ons gewend bent zullen we er alles aan doen om deze prijs zo laag mogelijk te houden. We gaan, op basis van een 2- persoonskamer, uit van een maximumtarief van ca. € 195,-  p.p.

 

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet. Deze prijs is dan inclusief: 2x overnachting, 2x diner, Lunch ”Paleis Het Loo”, diverse kopjes koffie,  waarvan sommigen met gebak, een picknick op basis van een lunchpakket op zondag, rondvaart Giethoorn en de entrees c.q. rondleidingen.

 



Uiteraard is dit slechts een blauwdruk en kunnen er op detailniveau nog zaken worden aangepast. Alvorens echter deze zaken in gang te zetten en we de nodige reserveringen gaan maken willen we eerst graag weten hoeveel leden er van de partij zullen zijn in dit te organiseren weekend.

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet. En, hoewel er aan je opgave nog geen “deelnameverplichting” zit, gaan we er wel van uit dat achter de opgave een serieuze interesse schuilgaat.

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet. Stuur daarom vóór zondag 12 september een mail naar   Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. en vermeldt daarin of je interesse hebt om volgend jaar met ons mee te gaan op dit heerlijke weekend en met hoeveel personen.

Ook hier geldt weer wie het eerst komt . . . Leden zonder internet kunnen vóór 12 september hun interesse doorbellen naar 0318 - 52 05 98. 

Bij voldoende belangstelling gaan we daarna enthousiast verder met het uitwerken van de plannen voor dit, naar onze mening, leuke en veelbelovende weekend.

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet. In de hoop iedereen snel iets te horen met vriendelijke groet, 



Leo en Pietje Groeneweg

Beste Leden, 

Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet. 

 
Ziekte Gert Rijksen

Ziekte Gert Rijksen

 

Opname ziekenhuis:
Wegens aanhoudende klachten en pijn is Gert Rijksen opgenomen in het ziekenhuis de Gelderse Vallei te Ede.
Er wordt nog onderzoek gedaan naar de oorzaak van de klachten.
Als er meer bekent is wat Gert mankeert zal ik dit melden op deze pagina.
Jan van Roekel

 

 
Jodokus Baggersjouwer,

Goeie oavend Jodokus Baggersjouwer,

Ik het joe stukkie geleeze op de saait.

Ik snap nie alles mar ik geleuf wel dat ik begriep wat jie bedoel.

’t Is dak er zelluf biegewest bin aanders wis ik helemoal nie woareuver jie ut het.

Wat hèwwe een geluk gehaat met ut weer doar in ut zuje, fien jie ok nie? Twee van de drie

doage veul zon en nie te waarum en nie te koud.

Niks gien naoregheid met al die minse biemekoar.

En zoaterdag dat gezuup bij die wijnboer, ik tolde op mun beene, we han geluk da we noa de

tied vlaoi krege aanders weet ik nie of 'k verder wel de juuste weg gereeje was.

Hei jie ok de ploatjes al geziéén op de saait? Je kiek je oge uut, der was ter één bie die ree in

ut liekt wel zo’n ding die de jongeluu op de rug hen as ze noar school goan, der zat ok een

schuuf in om ut broad in te mikken vur onderweg.

Alles bie mekaor hen w'ut meroakels noar de zin e'had.

Zo, noe goa ik de onderbokse wasse vant wiekent aanders hek gien schone mir in de kast.

Tot kiek mèr weer bie ut rieën van un volgende rit.

Giepke Scheuriezer

 

 

Goeie oavend Jodokus Baggersjouwer,
Ik het joe stukkie geleeze op de saait.
Ik snap nie alles mar ik geleuf wel dat ik begriep wat jie bedoel.
’t Is dak er zelluf biegewest bin aanders wis ik helemoal nie woareuver jie ut het.
Wat hèwwe een geluk gehaat met ut weer doar in ut zuje, fien jie ok nie? Twee van de drie
doage veul zon en nie te waarum en nie te koud.
Niks gien naoregheid met al die minse biemekoar.
En zoaterdag dat gezuup bij die wijnboer, ik tolde op mun beene, we han geluk da we noa de
tied vlaoi krege aanders weet ik nie of 'k verder wel de juuste weg gereeje was.
Hei jie ok de ploatjes al geziéén op de saait? Je kiek je oge uut, der was ter één bie die ree in
ut liekt wel zo’n ding die de jongeluu op de rug hen as ze noar school goan, der zat ok een
schuuf in om ut broad in te mikken vur onderweg.
Alles bie mekaor hen w'ut meroakels noar de zin e'had.
Zo, noe goa ik de onderbokse wasse vant wiekent aanders hek gien schone mir in de kast.
Tot kiek mèr weer bie ut rieën van un volgende rit.
Giepke ScheuriezerGoeie oavend Jodokus Baggersjouwer,Ik het joe stukkie geleeze op de saait.Ik snap nie alles mar ik geleuf wel dat ik begriep wat jie bedoel.’t Is dak er zelluf biegewest bin aanders wis ik helemoal nie woareuver jie ut het.Wat hèwwe een geluk gehaat met ut weer doar in ut zuje, fien jie ok nie? Twee van de driedoage veul zon en nie te waarum en nie te koud.Niks gien naoregheid met al die minse biemekoar.En zoaterdag dat gezuup bij die wijnboer, ik tolde op mun beene, we han geluk da we noa detied vlaoi krege aanders weet ik nie of 'k verder wel de juuste weg gereeje was.Hei jie ok de ploatjes al geziéén op de saait? Je kiek je oge uut, der was ter één bie die ree inut liekt wel zo’n ding die de jongeluu op de rug hen as ze noar school goan, der zat ok eenschuuf in om ut broad in te mikken vur onderweg.Alles bie mekaor hen w'ut meroakels noar de zin e'had.Zo, noe goa ik de onderbokse wasse vant wiekent aanders hek gien schone mir in de kast.Tot kiek mèr weer bie ut rieën van un volgende rit.Giepke Scheuriezer

 

 
Beste redaksie van de VOC-kerant,
Beste redaksie van de VOC-kerant,

Beste redaksie van de VOC-kerant,

Ik wou nog effe wat kwèt auver dat eine wiekent. Uweetwel, dat van Limburg. Me Trabantje

en ik mogge auk mee. Lâgge hoar. Wel veel rije. Me autootje hat auk veil moeite met die

heuvels. De mense seie dat me Trabantje stonk. Nou, daor heb ik mooi schèt aon. Er was un

meneer en die stonk net so hart assik. Se auwto bedoellik; un Saobje.

In Venlos sei me auwto, doe ut self maor. Mog ik van een meneer en un mefrau met un heile

auwe auwto in de kofferbak meerije. Daor borg tie froeger sen schaonmoeder in op, seitie

man. Maar anders bes wel fènne mense, hoor. Er was auk un meneer met so’n klèn Fiatje.

Mog ik auk meerije, want sen frau wou liever laupe. Nou, daor heb ik tog vrindelek voar

bedankt. Stel je vaur dat de bure je daor in sien. Is je rippetâssie tog mooi naor de fielestènne.

En da’s vaur mense assik heil belangrèk.

We sèn mè se alle naor een klauster gewees. Un hunkûhbunkûh, seg maor. Om te huilûh,

meneir. Die monnek hat geeneins genog gelt om un broek te kaupe. Liep in soon jurk waor

je soep van kon kauke. En van sen baos kreig tie auk geeneins te eite. Maar wel om vier uur

smorgens opstaon. Dat sein tog geen toestande, meneir. Daor mot de regeiring wat aon doen,

vinnik. Die monnek von auk dat het allemoal uît de klauwe was gelaupe.

Ut hotel was bes wel tof, met goet te eite. Alleen niet genog. Maar van die mefrau met die

graute bloemkaule mog ik mee naor de keuke. Heb se me effe bègespèkkert, so as se sei.

Sommige mense hebbe best wel aug vaur hun medemense.

En dan was daor die meneir van de auferkant. Wat kon die man lulle; as brugman sal ik maor

segge. En hij wis eg alles. Nog meer as onse vaursitter en die weit auk bes wel veil. Sou un

goeie sèn vaur de tillevisiekwis.

Die meneir van onse klup met dat rauie haor hep alles gereigelt. Heppie goet gedaon. Hei

mos wel van se frau, seittie. Allein sen auwto, da wier ik heillemaol niks vraulijk van. Wat un

herrie maokt dat ding. Mot de regeiring auk wat an doen. Tjonge, jonge, die regeiring krèg

het druk. Doen se wat vaur onse belastingsente.

Groete van uw gewillige bediende Jodokus Baggersjouwer.

 
Limburgweekend.

Limburgweekend.

De Limburgexpeditie heeft twee dagen geduurd; van 28 -30 mei. In die tijd werd door de deelnemende leden zo’n slordige 500 kilometers gereden. Met een Fiat 500 (oude stijl) is dat best een prestatie en de chiropractor wrijft weer in zijn gespierde handjes. Maar ik had het niet willen missen, want ogen en oren hebben genoten.

Voor een hoop Frankrijkgangers vielen de schellen van de ogen. Want wat heb je in Frankrijk te zoeken als je zoveel moois vlakbij hebt. Wat een prachtige streek, waar we twee dagen hebben doorgebracht! Het hotel (Lamerichs) lag nabij Berg en Terblijt, midden in de streek waar veel krijtsteenheuvels zijn met daarin talloze mergelgroeven. Deze zijn als gevolg van mijnbouw in de afgelopen eeuwen doorregen met kunstmatige grotten, die kennelijk inspirerend hebben gewerkt op vele kunstenaars.

Maar ook de reis er naar toe was absoluut de moeite waard. Aangevangen in Ochten, waar de door Leo en Pietje Groeneweg vervaardigde toepasselijke rallyborden konden worden voorgebonden. Vervolgens op weg om in Thorn uitgebreid te pauzeren. Toeristisch plaatsje, maar niet zodanig dat je er niet op je gemak rond kunt kuieren. Daarna lieten we Limburg aan de linkerkant liggen en reden een stuk zuidwaarts door België om ter hoogte van Echt/Susteren weer het vaderland binnen te rijden. Hoogtepunt vond ik het bezoek aan de Abdij van Lilbosch, alwaar de Cisterciënsermonniken stil en afgezonderd leven. Ze zitten overigens niet stil, want ze zijn van ’s morgens vijf tot ’s avonds negen druk met bidden en werken. Dit laatste zeer zwijgzaam. Ze voeren een boerderij, doen aan akkerbouw, houden varkens, kippen en bijen hebben veel zorg voor milieu en landschap. Geen kunstmest nodig, want ze ontberen riolering. E.e.a. is echter milieutechnisch verantwoord opgelost en de heilzame likeuren die ze produceren, smaken voortreffelijk.

We werden hier rondgeleid door afwisselend Piet Vinken en Frater Johannes. Vinken (nog maar kort bewust van zijn voornaam Piet) was dan wel geen geestelijke, maar deed sterk denken aan de Frater Fernantius van Wim Zonneveld. Frater Johannes bleek een opmerkelijke monnik die de vele zwijgzame uren in het gezelschap van z’n collega’s ruimschoots compenseert door bezoekers rond te leiden en toe spreken. Hij vertelde met ontwapende openheid over zijn leven en bleek over veel gevoel voor humor te beschikken. Zijn leven speelde zich al 25 jaren volledig binnen de kloostermuren af. Alleen voor de tandarts kwam hij buiten, maar dat was zo te zien niet vaak. Maar de VOC-leden sloten de man in hun hart, gelet op de velen die bij het afscheid er op stonden om hem warm de hand te drukken. Hij verontschuldigde zich daarbij dat “het met de tijd een beetje uit de klauwen was gelopen”.

Het hotel was eenvoudig, maar voldeed ruim aan de noden en behoeften van de leden. Het personeel liep het vuur uit de sloffen om ons ’s avonds van ‘n voedzame maaltijd te voorzien. Later op de avond bestond de mogelijkheid om de tegenover het hotel liggende mergelgroeve te bezoeken. Ook weer absoluut de moeite waard, niet in de laatste plaats vanwege de gids die de rondleiding verzorgde. Frans Bergsteen, wel een heel toepasselijke naam. Een allesweter met een sappig Limburgse spraakwaterval, die als allesweter ook alles over oldtimers wist. Toen hij de volgende dag de auto’s van de leden inspecteerde wist hij over alle modellen bijzonderheden te vertellen. Zo had hijzelf ook een Fiat 500 “met zelfmoorddeuren” gehad. Omdat van de versnellingsbak alleen de achteruit werkte, had hij de deuren plat naar achteren gebonden (voor het zicht) en was drie weken lang achteruit naar z’n werk gereden. Duidelijk een man die voor elk probleem een oplossing heeft. Maar sinds lang was hij de trotse bezitter van een militaire Chevrolet takelwagen uit 1943 (ook zijn eigen geboortejaar, zoals hij ons meermalen verzekerde). Ook weer iemand die je niet snel vergeet.

Op de zaterdag een bezoek aan het Wijngoed Fromberg, eigendom van Marcel en Carmen Soomers. Ik weet niet of alle Limburgers zo goed van de tongriem zijn gesneden, maar Marcel kon er ook wat van. Gedurende twee-en-een-half uur sprak hij over het tot stand komen van zijn wijnproduct, zonder ook maar één keer in herhaling te vervallen. Niettemin heel erg interessant. De rondleiding voorzag ook in de verstrekking van twee glazen witte wijn, hetgeen de feestvreugde natuurlijk aanmerkelijk verhoogde. Na de wijnproeverij werd de tocht voortgezet naar de Vaalserberg om het Drielandenpunt te gaan bekijken. Daar had ik op de lagere school al veel over gehoord, maar kon het nu met eigen ogen aanschouwen. Het uitzicht over België en Duitsland was niet van geringe huize.

Het dagprogramma werd besloten met een bezoek aan het kasteel De Beusdael in Sippenaeken. Dit optrekje was reeds in de dertiende eeuw gebouwd door verre voorvaderen van Mario. En het is nu wel duidelijk dat genoemde voorvaderen ook al liefhebbers van gedegen werk waren, want na acht eeuwen was de oorspronkelijke slottoren nog als nieuw. Jammer dat latere eigenaren er 120 jaren geleden een stukje onvervalste kitsch aan hebben gebouwd. De huidige eigenaar is een zekere Harry Potter en de aanbouw had inderdaad wel iets weg van Slot Schweinstein.

De zondag was goed voor de terugreis. Via Roermond waar gedurende een korte pauze koffie met taartpunten konden worden genuttigd, gingen we naar  campingterrein De Spekberg in Blerick. Dit was op uitnodiging van Chris Dalm . Die is geheel belangeloos namens de Nederlandse Caravan Club beheerder van dit terrein. Chris is ooit 15 jaren geleden de oprichter van de VOC geweest en draagt “zijn kindje” nog steeds een warm hart toe. Chris vergastte ons zeer gastvrij op koffie en vlaaien, zodat een lunch onderhand overbodig was geworden. Na hartelijk afscheid van Chris te hebben genomen werd de tocht voortgezet, om tenslotte ergens langs de Waaldijk op kosten van de organisatie een afsluitmaaltijd te nuttigen.

Dit laatste brengt me op het punt van de organisatie, die voor het grootste deel op conto van Mario en Trudy de Beus moet worden geschreven. Wat een ongelooflijke klus moet dit zijn geweest. Zo’n 500 km aan ritten uitzetten, routebeschrijvingen maken en dan nog een keer alle afspraken met deze en genen maken. Ervoor zorgen dat het geheel volgens een strakke tijdsplanning verloopt. En dan tijdens de uitvoering er achter komen dat ondertussen allerlei gemeenten hebben besloten om de straten open te gaan breken en vervolgens als een razende heen en weer te moeten rijden om de deelnemers toch weer a.d.h.v. de routebeschrijving hun weg te kunnen laten vervolgen. Ik neem hiervoor heel, héél diep mijn petje af. Als redactie hebben wij onze verslagen al vaak met deze kreet beëindigd, maar ik doe het wederom uit volle overtuiging: Mario, maar ook alle anderen die hun steentje hebben bijgedragen, hartelijk dank voor deze geslaagde expeditie!!

Jan Broers.

 
<< Start < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 2